ÖZGE SESKİR GÜVENDİK
İki gencin ümitsiz bakışlarının, usulca süzülen gözyaşlarıyla buluşup azgın dalgalara uzanışlarının tek tanığı… Ölümsüz aşk hikayesinin mahzun adresi... Fakir çoban Mehmet ile Dimitri Ağa’nın güzel kızı Eftalya birbirlerini çok sevmektedir. Mehmet’in annesi bu sevda karşısında şaşkındır, çaresizdir. Ne de olsa “o”, ağanın kızıdır. “Nasıl olur oğlum?” der, “O kim, biz kim? Vermezler kızı, vazgeç bu sevdadan!” Dinlemez bizim oğlan, anlaşmışlar bir kere güzel Eftalya ile… Anne dayanamaz, ister kızı babasından. Baba karşı çıkar, kovar anne-oğlu çiftlikten. Gençler ayrılığı kabullenmez ama birlikte olmaları da mümkün değildir. Kara bulutlar, kızgın, grileşen suların üstünde dolaşırken, rüzgar haykırırcasına kumları savururken karar verirler. Bu dünyada değilse, sonsuzlukta buluşacaklardır. Elleri sımsıkı kenetlenmiş aşıklar, çıkarlar kayaların üstüne ve bırakırlar kendilerini kucak açmış denizin kollarına… Bu olayın şahidi kayalar ağlamaya başlar, o günden bugüne gözyaşları hiç dinmeden akar ve sonunda “Ağlayankayalar” olarak anılmaya başlar. Efsane dense de aslında bu olay, 1730 yılında yaşanmış.png)
İki gencin ümitsiz bakışlarının, usulca süzülen gözyaşlarıyla buluşup azgın dalgalara uzanışlarının tek tanığı… Ölümsüz aşk hikayesinin mahzun adresi... Fakir çoban Mehmet ile Dimitri Ağa’nın güzel kızı Eftalya birbirlerini çok sevmektedir. Mehmet’in annesi bu sevda karşısında şaşkındır, çaresizdir. Ne de olsa “o”, ağanın kızıdır. “Nasıl olur oğlum?” der, “O kim, biz kim? Vermezler kızı, vazgeç bu sevdadan!” Dinlemez bizim oğlan, anlaşmışlar bir kere güzel Eftalya ile… Anne dayanamaz, ister kızı babasından. Baba karşı çıkar, kovar anne-oğlu çiftlikten. Gençler ayrılığı kabullenmez ama birlikte olmaları da mümkün değildir. Kara bulutlar, kızgın, grileşen suların üstünde dolaşırken, rüzgar haykırırcasına kumları savururken karar verirler. Bu dünyada değilse, sonsuzlukta buluşacaklardır. Elleri sımsıkı kenetlenmiş aşıklar, çıkarlar kayaların üstüne ve bırakırlar kendilerini kucak açmış denizin kollarına… Bu olayın şahidi kayalar ağlamaya başlar, o günden bugüne gözyaşları hiç dinmeden akar ve sonunda “Ağlayankayalar” olarak anılmaya başlar. Efsane dense de aslında bu olay, 1730 yılında yaşanmış
